هر لحظه و هر کدام آواز شعری است

هر شب گفته هایی از عشق می سرایم

امشب نیز نوشته هایی با اشک غم جدایی برایت می نویسم

خاطرات با تو بودن را بر روی بهترین

و جاودانه ترین گلبرگ زندگی ام می نویسم تا هرگز

پاک و فرسوده نشود

هر چه می خواهم بنویسم از یادم رفته است جز حدیث

دوست که باز هم تکرار میکنم ......

امشب پرنده دلم چه آوازی می سراید وقلبم

خبر از آمدن قاصدک بهاری را می دهد

دوست دارم همیشه گریه کنم تا تو را در میان قطرات اشکم ببینم

و بعد آن را پاک کنم تا دیگران تو را نبینند ......

که در این مدتی که نبودم با نظرات زیباشون منو تنها نذاشتن

از همشون ممنونم

بعد از چند مدت از مشغله امتحان ها بازم می نویسم

حالا هم این شعر رو تقدیم می کنم به همه دوستای گلم

و همه عاشقا ن

نمی خوام بگم شکستم              چه خستم

نمی خوام بگم بریدم                   چقدر نا امیدم

نمی خوام بگم تو رویام                منه خسته دیگه تنهام

دیگه بارون نمی باره                   دیگه آسمون تو شب هام

                          یه ستاره هم نداره

اگه عشق بیاد دوباره                  آسمون بارون بباره

یه امیدی باز دوباره                     از دریچه ای بتابه

                       آسمون صفای نابه

دیگه تو ذهن خیالم                     منو تنها نمی زاره

دیگه خستگی معنا نداره             باز می شم عاشق

عاشق تو دنیایی که                  غیر عشق معنایی نداره  

از اینکه با نظرات زیباتون همیشه منو همراهی کردین

تشکر و قدر دانی می کنم .

این وبلاگ به دلیل شروع امتحانات در خرداد ماه

تا اوایل تیر ماه تعطیل می باشد .

                              با آرزوی موفقیت برای تمام دانشجویان عزیز

از کوچه تنهایی خویش می گذشتم

تنها بی پناه در این کوچه سر گردان

بودم تا به بن بست یاس و نا امیدی رسیدم

                                                   دست به دیوار شکسته دل

                                                   خویش نهاده بر مزار آرزو هایی

                                                   که مرده بودند گریستم در آن

 حال صدای کسی را شنیدم که می گفت :

مقاوم باش و چون کوه استوار بمان به او

گفتم : نمی توانم ...

                                                 اشک هایم سرازیر شد صدایش

                                                 را شنیدم که باز می گفت :

                                                 در این کوجه به دنبال چه میگردی

به او گفتم : نمی دانم .........

و او گفت : اما من میدانم به دنبال

چه آمدی ؟ به دنبال غرور خرد شده ات

                                               به دنبال دل شکسته ات و به دنبال

                                               احساس پاک گمشده ات و من 

                                               مبهوت به اطراف نگریستم

به او گفتم : تو کیستی ؟

چگونه از حال من با خبر ی

ترسی مرموز سراسر وجودم

                                            را فرا گرفته بود وجود کسی را حس 

                                             حس می کردم ولی او را نمیدیم

                                            تنها صدایی که به گوش می رسید

تک ضربه های ساعت کهنه

دیواری بود که گذر عمر را

نشان میداد

                                         احساس غریبی داشتم حس می کردم

                                         گم شده ام را یافتم گم شده ای

                                         که سال ها از او دور افتاده ام .

وقتی که تو تنهای تنها می شوی

                                                 وقتی که هیچ تکیه گاهی برایت نمی ماند

تنها یک امید و پناهگاه می ماند

                                               او حتی در مقابل بدی های تو

خوبی می آورد و بر روی

                                             خطا های تو پرده اغماض می پوشاند

اگر بدانی که اشتیاق و

                                           جهت او به تو چقدر است

بند بند تنت از هم می گسلد

                                           حتما دانسته ای که او کیست ؟؟؟؟؟

پس چرا در انتها به او برسی

                                          از او آغاز کن ..........

                                   بیش و پیش خدا را دوست بگیر و هم او را ملاک دوستی هایت

قرار بده 

توی تنهایی و گریه هممون یه جور غریبیم

توی شادی های مردم یه جوری بازم غریبیم

دلتنگی هایم را با تو تقسیم میکنم در

      برگریزان خاطرات . دلتنگیهایم تنها

چیزهایی است که دارم دلتنگی هایم گاهی

      آواز می شوند و سکوت تنهایی ام را

می شکنند گاهی پرنده میشوند و در رویای

      با تو بودن پرواز می کنند من آنها

را دوست دارم و ایمان دارم که بالاخره

   غروب دلتنگی هایم به سپیده دلخوشی هایم

که تو باشی خواهد پیوست .

امروز می خواهم با نام و یاد خداوند بزرگ

سایت ستاره شب را آغاز کنم

در اینجا جا دارد از دوست عزیز و ارجمند

آقای حائری زاده که در تمام این مدت

با زحمات فراوانشان

من را یاری کرده اند و با من همراه بوده اند

 تشکر و قدر دانی می کنم

و آرزومندم که ایشان در تمامی مراحل

زندگی موفق و سربلند باشند .

من این وبلاگ را با عنوان feel love

(احساس عاشقانه ) نام گذاری کرده ام

و می خواهم در اینجا با شما از احساسات

 سخن بگویم . 

هرگز آرزو نکرده ام
یک ستاره درسراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان
همنشین خامش فرشتگان شوم
هرگز از زمین جدا نبوده ام
با ستاره آشنا نبوده ام
روی خک ایستاده ام
با تنم که مثل ساقه گیاه
باد و آفتاب و آب را
 می مکد که زندگی کند
بارور ز میل
بارور ز درد
روی خک ایستاده ام
تا ستاره ها ستایشم کنند
تا نسیمها نوازشم کنند
از دریچه ام نگاه میکنم
جز طنین یک ترانه نیستم
جاودانه نیستم
 جز طنین یک ترانه جستجو نمیکنم
در فغان لذتی که پکتر
از سکوت ساده غمیست
آشیانه جستجو نمی کنم
در تنی که شبنمیست
روی زنبق تنم
بر جدار کلبه ام که زندگی ست
با خط سیاه عشق
یادگارها کشیده اند
مردمان رهگذر
قلب تیر خورده
شمع واژگون
نقطه های سکت پریده رنگ
بر حروف در هم جنون
هر لبی که بر لبم رسید
بک ستاره نطفه بست
در شبم که می نشست
روی رود یادگارها
پس چرا ستاره آرزو کنم ؟
این ترانه منست
دلپذیر دلنشین
پیش از این نبوده بیش از این